شهرستان قائم شهر بر حسب شواهد و قرائن موجود از سابقه دیرینه تمدن و فرهنگ قبل از قرن ششم هجری قمری خبر میدهد و در گذشته محل زندگی اقوامی به نام تپوری بوده که ساکنان اصلی مازندران را تشکیل میدادند. در متون تاريخي به نام جمنو، چمنو، جمنان، علي آباد، شاهي و قائمشهر خوانده شده.
حدود ۶۰ سال قبل در دوران قاجاریه روستایی به نام علی آباد بود که از توابع ساری به شمار میرفت که شامل قریهای با واحدهای تجاری و مسکونی در حوالی میدان طالقانی امروزی و محلههایی در اطراف و روستاهای بزرگ نظیر چمنو(جمنان فعلی) قادیکلا و کوچکسرا در حاشیه بوده است که بعد از انقراض دوران قاجاریه و آغاز حکومت رضا خانی به لحاظ موقعیت خاص منطقهای (محل عبور کاروانهای تجارتی و زیارتی از استانهای همجوار مانند تهران گیلان و خراسان) حکومت آن زمان را بر آن داشت که در شهر واحدهای صنعتی کوچک و بزرگ از قبیل کارخانجات نساجی و گونی بافی و چوب بری و شالیکوبی دایر نماید این مسائل باعث شد که مردم از اطراف و اکناف و سایر ولایات کشور به این سامان مهاجرت نمایند. در سال ۱۳۱۳ علی آباد تبدیل به شهرستان شاهی شد و در این مقطع از زمان با احداث راه آهن سراسری و توسعه صنایع نساجی در این شهرستان کم کم به جمعیت و توسعه عمرانی و ساخت و ساز شهر افزوده شد. پس از انقلاب نام این شهرستان به قائم شهر تغییر یافت.
شهرستان قائمشهر با جمعیتی حدود۳2۰هزار نفر و موقعیت جغرافیایی ۳۶ درجه و ۲۸ دقیقه عرض شمالی تا ۵۲ درجه و ۵۳ دقیقه طول شرقی در حال حاضر از دو شهر قا ئم شهر و کیاکلا و یک بخش مرکزی تشکیل شده است. بخش مرکزی شامل ۵ دهستان و ۱۱۲ روستا است. شهرهای جویبار و سوادکوه نیز در گذشته از توابع شهر ستان قائم شهر بودند که به شهرستان ارتقا یافتند. ترکیب جمعیتی شهرستان با توجه به مهاجرپذیر بودن آن شامل اقوام مختلفی از جمله سوادکوهی ها، آذری ها، شهمیرزادی ها، گرمساریها، بربری ها، مهاجرین پراکنده دیگری از سایر مناطق ایران و کشورهای مجاور(بویژه مهاجرین انقلاب سرخ شوروی سابق) و ساکنان بومی است که اغلب آنها ضمن تسلّط بر لهجه عام زبان فارسی کشور، به زبان مازندرانی و تعدادی نیز علاوه بر مازندرانی، به زبانها و لهجههای آذری٬ گیلانی٬ سمنانی٬ شهمیرزادی و ... سخن میگویند. این ترکیب جمعیتی و ادغام قومیتهای مختلف،در کنار سایر عوامل، موقعیت و خصوصیات فرهنگی ویژهای به این شهرستان اهدا نموده است که بگونهای برجسته مورد توجه میهمانان منطقه قرار میگیرد.
در این شهرستان کارخانه های زیادی از قبیل؛ نساجی٬ گونی بافی٬ کنسروسازی٬ فرش بافی٬ دستمال بافی حریر و پنبه پاک کنی وجود دارد که این منطقه را از لحظ اقتصادی ممتاز کرده است. قائمشهر به لحاظ عبور ارتباط ريلی و جاده فيروزكوه و نزديكی به شهرهای بابل و ساري از موقعيت ممتازی در استان برخوردار است. راه آهن سراسری در شمال وارد این شهر شده و سپس تا گرگان ادامه مییابد. راههای آسفالته این شهر از فیروزکوه و همچنین ازآمل به تهران متصل است.
پارک تالار یکی از پارکهای جنگلی معروف شهرستان قائم شهر است، این پارک در سال ۱۳۷۱ تأسیس شده و مساحت آن بالغ بر ۱۶۰ هکتار است. این جنگل در 7 کیلومتری قائم شهر قراردارد. و پوشیده از درختان آزاد، ممرز، توسکا، بلوط، اوجا، ملچ، عرعر، انجیر، ولیک، شمشاد، انار، بوته تمشک و.. با چشم اندازهایی بسیار زیبا و بدیع دارای امکانات بهداشتی و تفریحی میبباشد.
رودخانههای تالار و سیاه رود از ارتفاعات کوههای شهرستان سوادکوه، واقع در جنوب شهرستان قائمشهر سرچشمه میگیرد که سیاه رود از شرق و تالار از غرب قائمشهر گذشته و به دریای خزر میریزند.
اراضی حاصلخیز این شهرستان استعداد سرشاری جهت کشت محصولات متنوع مخصوصا گندم و جو٬ برنج٬ صیفی جات٬ لوبیای روغنی و ... دارد. پرورش گاو و گوسفند و بز نیز در نواحی مختلف جلگهای و کوهپایهای و با استفاده از امکانات هر روستا متداول است.
جاذبه های گردشگری
۩ چشمه هزارون، « 4 کیلومتری مرکز شهر »
۩ پارک جنگلی تلار، « 7 کیلومتری مرکز شهر »
۩ تکیه کردکلا، « 38 کیلومتری مرکز شهر »
۩ اما زاده سیّد صالح، « 17 کیلومتری مرکز شهر »
۩ تپه باستانی قلعه کش(عصر آهن)، « داخل شهر »
۩ تپه باستانی گرد کوه(عصر آهن- تاریخی- اسلامی)، « روستای چمنان »
۩ برج آرامگاهی سیّد محمّد زرین نوایی(قرن نهم هجری قمری)، « روستای چمازکتی »
۩ بقعه امام زاده زکریا(دوره قاجار)، « روستای واسکس »
۩ بقعه امام زاده سیّد ابو صالح(دوره قاجار)، « روستای سیّد ابو صالح »
۩ پیر تکیه سیّد ابو صالح(دوره قاجار)، « روستای سیّد ابو صالح »
۩ پل آجری خرما کلا(دوره صفوی)، « روستای خرما کلا »
۩ پل آجری بالا تجن(دوره قاجار)، « روستای استر آباد محله »
۩ آرامگاه شیخ طبرسی، « دهستان بالا تجن »
گاهشمار طبري ¤
زبان محلّي ¤
ضرب المثل ها ¤
نقشه استان ¤
فاصله راه هاي استان ¤
طراح: محان